Limang Malalaking Bangko sa Wall Street Nagkakaisa: Walang Pag-asang Umangat ang Ginto sa Panandaliang Panahon!

Matapos magpakawala ng mas mahigpit na paninindigan si Kevin Warsh, bagong Chairman ng Federal Reserve, sa pulong noong nakaraang linggo, mabilis na nagbago ang pananaw ng ilang institusyon sa Wall Street ukol sa merkado ng ginto, na malinaw na naging mas maingat ang pangkalahatang inaasahan.

Bank of America ang unang nagbaba ng inaasahan. Sa ulat na inilabas noong Biyernes ng kanilang commodity strategist na si Michael Widmer, binanggit niya na matapos ang pulong noong nakaraang linggo, makabuluhang tumaas ang posibilidad ng dagdag na pagtaas ng rate ng Federal Reserve ngayong taon, at ang pagbabagong ito ay direktang pumipigil sa kakayahan ng presyo ng ginto na tumaas nang malaki sa maikling panahon.

Ayon sa kanya, ang dating target price na $6,000 kada ounce ay mahirap nang makamit, dahil ang kasalukuyang sitwasyon ng implasyon ay nananatiling “nakakabahala,” kaya maaaring mapaigting pa ang monetary policy.

Binigyang-diin pa ni Widmer na ang paghina ng presyo ng ginto ay malapit na konektado sa pagtaas ng posibilidad ng dagdag na pagtaas ng rate bago matapos ang taon, at ipinaliwanag na ang paglipat mula sa inaasahang “inflation-driven na rate cut” patungo sa mas mahigpit na polisiya, sa ibang bagay na hindi nagbabago, ay naglimita na sa halos kalahati ng potensyal na pagtaas ng ginto.

Dahil sa pagbabago ng inaasahan sa interest rate, ilang institusyon din ang sabay-sabay na nag-amyenda sa kanilang mga pananaw.

UBS strategist Joni Teves ay nagsabi nitong Lunes na ang pag-akyat ng yields kasabay ng nananatiling inaasahan ng pagtaas ng rate ay nagdadala ng malinaw na presyon sa ginto. “Malaki na ang tumataas na downside risk sa aming pananaw,” aniya, at binanggit na posibleng maantala ang pag-abot ng target price, at mas nagiging hindi tiyak ang tagal ng kasalukuyang panahon ng konsolidasyon.

Deutsche Bank naman ay itinuro ang paghina ng presyo ng ginto sa dalawang aspeto: una, ang muling pagpepresyo ng ruta ng polisiya ng Federal Reserve, at pangalawa, ang ipinapakitang katatagan ng macroeconomic data ng Estados Unidos.

Ayon sa kanilang precious metals strategist na si Michael Hsueh, sa base case scenario nila, kung magpapatong ang Federal Reserve ng tatlo hanggang apat na pagtaas ng rate, maaaring bumalik sa $3,800 kada ounce ang presyo ng ginto.

Sinabi pa ni Hsueh na mula noong kalagitnaan ng Mayo, mas lalong lumakas ang ugnayan sa pagitan ng galaw ng ginto at ng pananaw sa interest rate ng Federal Reserve, at ang dating dominanteng epekto ng presyong enerhiya na dala ng sigalot sa Iran ay humina na ang impluwensya.

Morgan Stanley ay nagpapakita rin na kahit gaano man nakakatulong sa presyo ng ginto ang pag-kalma ng sitwasyon sa Gitnang Silangan, ang pagbabago ng tono ng Federal Reserve patungo sa pagiging mas mahigpit ang mas mahalaga. Sabi ng kanilang commodity strategist na si Amy Gower, ang pagbabagong ito ay mas makikita sa daloy ng pondo sa ETF, dahil ang ganoong pondo ay sobrang sensitibo sa inaasahan sa rate, real yields, at galaw ng dolyar.

Ayon sa kanya, ang target price ng Morgan Stanley na $5,200 kada ounce ay lalong mahirap makamit ngayon, lalo na kung umaasa ito sa pagbabalik ng pondo sa ETF at pagbaba ng presyo ng langis na magdudulot ng epekto sa rate expectations.

“Ang hawkish na paninindigan ng Federal Reserve ay nagpapataas sa opportunity cost ng paghawak ng ginto, at malamang na ito ay pangunahing makikita sa galaw ng pondo sa ETF,” paliwanag ni Gower.

Goldman Sachs ay nagbago rin ng pananaw noong Huwebes. Batay sa mga signal mula sa unang pulong na pinangunahan ni Warsh, binawasan ng institusyon ang target price ng ginto sa pagtatapos ng taong ito mula $5,400 kada ounce patungong $4,900, at inaasahang hindi magbabawas ng rate ang Federal Reserve bago pa matapos ang ikalawang kalahati ng 2027.

Bagamat mas maingat ang pananaw sa maikliang panahon, nananatili ang Goldman Sachs sa kanilang pangmatagalang positibong pananaw sa ginto. Sinabi ng kanilang commodity researcher na sina Lina Thomas at Daan Struyven: “Estruktural at konstruktibo pa rin ang aming pananaw sa ginto sa mid-to-long term, ngunit taktikal na kami ay maingat sa maikling panahon, na may kasalukuyang downside risk at midterm upside risk.”

Ang ginto ay karaniwang tinuturing na hedge laban sa kawalang-katiyakan at panganib ng inflasyon, ngunit dahil hindi ito mismo kumikita, labis itong sensitibo sa galaw ng real interest rate. Sa kasalukuyang pagtaas ng inaasahan sa rate, ito ang nagiging susi sa paglimita ng performance ng presyo ng ginto.