Tumaas sa higit 4.1% ang sampung-taong yield ng French treasury bonds at naabot ang pinakamataas na antas mula 2008, papalapit na ba ang “Eurozone Debt Crisis 2.0”?

Nalalaman ng APP ng Zhihui Finance na habang paparating na naman ang isa pang mahirap na labanan sa badyet, ang lalong lumalalang pampublikong kalagayan ng pananalapi ng Pransya at politikal na deadlock, ay lalong nagpapalalim ng pag-aalala sa mga mamumuhunang may hawak ng bono.

Bilang ikalawang pinakamalaking ekonomiya sa EU, matindi ang pagkalugmok ng Pransya nitong mga nakaraang taon dahil sa politikal na kaguluhan at lumalalang presyon sa pananalapi. Paulit-ulit nitong nilabag ang mga regulasyon ng European Commission tungkol sa deficit sa badyet at limitasyon sa utang, at ilang mga Punong Ministro ang nagbitiw matapos mabigo ang pagpapatupad ng mga reporma, pagbabawas ng gastos at pagtaas ng buwis, kaya’t hindi kailanman naging epektibo ang pagkontrol sa sitwasyon.

Sa kasalukuyan, ang Pransya ay nasa ilalim ng pangangasiwa ng EU na "sexual excess deficit procedure," kung saan inirerekomenda ng Council ng EU na dapat nitong wakasan ang sobrang deficit bago ang 2029—ngunit malayo pa rin ang Pransya sa layuning iyon.

Ayon sa kasunduan ng EU, ang reference value para sa deficit rate ng gobyerno ay 3% ng GDP, at para sa debt rate ay 60% ng GDP. Ngunit noong nakaraang taon, umabot na sa 5.1% ng GDP ang deficit rate ng Pransya, at ang utang ay higit sa 115% ng GDP.

Inaasahan ng International Monetary Fund noong Hulyo ngayong taon na aabot ang kabuuang utang ng gobyerno ng Pransya sa halos 118.5% ng GDP pagsapit ng 2026, hihigit sa 120% pagsapit ng 2027, at mananatiling nasa antas na ito bago mag-2030.

Samantala, mabagal ang paglago ng ekonomiya ng Pransya, lumiiit ng 0.2% quarter-on-quarter noong unang quarter ng taon, at nanantiling walang pagbabago noong ikalawang quarter.

Ang serye ng mga kaguluhan na ito ay nagdulot ng matinding presyon sa merkado ng French bonds. Sa nakaraang taon, malaki ang itinaas ng yield ng French government bonds—at pinataas pa lalo ng gera sa pagitan ng US at Iran ang pandaigdigang gastos sa paghiram, na naging dahilan upang maging isa ang Pransya sa mga bansang may pinakamataas na gastos sa paghiram sa G7.

Noong nakaraang linggo, ang 10-year bond yield ng Pransya ay minsang lumagpas sa 4.13%, ang pinakamataas mula 2008, at nananatili pa rin sa paligid ng 4.1% noong Biyernes. Ang yield ng bond at presyo ay magkabaligtad ang galaw.

Lubhang nahahati ang French National Assembly sa ideolohiya kaya’t madalas humarap ang gobyerno sa mga boto ng kawalang-katiyakan, pagbagsak ng gabinete, at deadlock sa pambansang badyet.

Inaasahang magpapasa ang Pransya ng 2027 na proposal sa badyet sa parliyamento sa unang bahagi ng Oktubre. Noong nakaraang taon, ang proposal ay naantala ng ilang buwan dahil sa deadlock at sa huli ay napilitan ang dating Punong Ministro na si Sébastien Lecornu na ipasa ito sa parliyamento.

Noong 2025, hinirang si Lecornu bilang Punong Ministro, ang ikalimang naging pinuno ng gabinete sa loob ng tatlong taon. Gayunpaman, makalipas lang ang 27 araw ay nagbitiw siya, dahil masyado na raw mahirap mag-forma ang gobyerno sanhi ng pulitikal na pagkakaiba. Pero, ilang araw pagkatapos mangyari ito, naitalaga siyang muli.

Ang isa pang patuloy na nagpapabigat sa French bond market ay ang kawalang-katiyakan sa presidential elections noong 2027. Sa ngayon, nangunguna sa mga survey ang far-right candidate na si Marine Le Pen laban kay Emmanuel Macron.

"Tipikal na Representasyon" ng Problema sa Utang

Ayon kay John Stopford, head ng multi-asset income ng Ninety One, pagkatapos ng pandemya, digmaan, at sunud-sunod na krisis sa enerhiya, naging global na problema ang lumalaking deficit at bumabagal na paglago—ngunit lalong matingkad ito sa Pransya.

Sa isang panayam sa telepono, nilarawan niya: "Hindi lang ito problema ng Pransya, ngunit sa maraming aspeto, maaaring masabing isa ang Pransya sa ‘tipikal na representasyon’ ng mga problemang ito. Hindi ko sinasabing natatangi ito sa Pransya, ngunit talagang ang pampublikong pananalapi ng Pransya ay patuloy na pumupunta sa maling direksyon."

Idinagdag pa niya, ang mga developed na bansa ay pangkalahatang humaharap sa mas malawak na hamon kung paano balansehin ang aklat, at gawing mas sustenable ang landas ng utang. Aniya, kung hindi magagawa ito, maaaring humantong ito sa "bond market riot."

Tungkol sa Pransya, sinabi niyang: "Naiintindihan ko ang mga pagkabahala ng mga tao. Sa ngayon, walang malinaw na solusyon."

Tingin ni Stopford, ang pinakamalaking kawalang-katiyakan na bumabalot sa French government bond market ay ang presidential election sa susunod na taon.

Noong Huwebes sa debate ng mga kandidato, sinabi ni Le Pen na kailangang "lubos na bawasan ng gobyerno ang paggasta," at inihayag na labis niyang ikinababahala ang trend ng utang ng Pransya.

Ngunit iginiit ni Stopford, may alinlangan ang merkado kung may sapat na determinasyon si Le Pen na mapanatili sa mas sustenableng landas ang pampublikong pananalapi.

Ayon sa kanya: "Maliwanag, pagkatapos ng Mayo sa susunod na taon, posibleng makita natin ang pagpapalit ng liderato o pagbabago ng prayoridad ng patakaran, ngunit kuwestiyonable kung talagang malakas ang loob ng gobyerno na magpatupad ng mahigpit na pagsasaayos sa pananalapi. Kaya, iniisip ko na marahil ay nabubuo na ang isang krisis, ngunit hindi lang natin alam kung kailan ito sasabog."

Kakunti ang Senyales ng Pagbawi

Ayon kay Théophile Legrand, rate strategist ng Natixis CIB, itinuturing ng kanilang team na ang French bonds ay "pre-stressed" na.

Sinabi niya: "Hindi lang domestic politics ang posibleng magpabagal sa recovery, kundi pati ang mas macroeconomic na background. Hindi inaasahan ng merkado na mabababa ng Pransya sa 3% ang deficit bago 2027, ngunit nais talagang makita ng merkado na ang proposal ng badyet para sa 2027 ay sumusuporta sa isang kapani-paniwalang landas sa pagpapatatag ng pampublikong utang sa gitnang termino. Ngunit paunti na nang paunti ang posibilidad. Ang mga nauugnay sa gera at mataas na long-term interest rates ay nagpahirap na sa equation ng pananalapi, dagdag pa ang heat waves at mga wildfire ngayong tag-init, kaya lalong lumalalim ang kawalang-katiyakan."

Idinagdag pa ni Legrand, ang huling bahagi ng taon pati ang unang quarter ng 2027 ang maaaring maging window para muli na namang sumipa ang volatility sa French bonds, dahil mas magiging masalimuot ang debate sa badyet at galaw ng presidential election.

Dagdag pa niya: "Gayunpaman, hindi namin inaasahan na mauulit ang epekto ng 2024/2025. Ang valuation ng French bonds ay nagpapakita na ng matinding presyon: base sa aming fair value model, kahit hindi isama ang political risk premium, mas mura na ang French bonds ng humigit-kumulang 15 basis points. Ayon sa aming estimate, kung maipapasa ang proposal ng badyet, mga 75 basis points ang disparity ng 10-year French bonds sa German bonds; kung hindi maipasa at magresort ang Pransya sa espesyal na budget law, mga 80 basis points naman."

Ayon kay April La Rousse, head ng investment expert sa Insight Investment, kahit sunod-sunod ang negatibong balita kaugnay ng ekonomiya ng Pransya, "nakakagulat na halos walang palatandaan na naghahanda ang Pransya ng hinihiling na fiscal adjustment para sa kanilang sitwasyon sa utang."

Sinabi niya: "Patuloy na binababa ang forecast sa paglago, tuloy-tuloy ang pagtaas ng utang, mataas ang bond yield sa antas na hindi nakita mula pa noong panahon ng global financial crisis. Gayunpaman, sa political aspect, napakahirap pa ring ipatupad ang makabuluhang limitasyon sa paggasta. Pansamantala ring ipinagpaliban ang reporma sa pension hanggang matapos ang eleksyon noong 2027, at lubhang nahahati ang parliyamento, mas inuuna ng gobyerno ang pulitikal na stability kaysa ugatin ang mga sustenableng problema sa pananalapi."

Para sa kanya, ang pangunahing tanong ngayon para sa mga mamumuhunan ay kung makakabuo ba ng political will ang policymakers bago pa lumala ang presyon ng merkado upang itulak ang pampublikong pananalapi sa mas matatag na direksyon.

"Ngayon, ang French bonds ay mas mura na kaysa Italian bonds—na sa hindi kalayuang nakaraan ay hindi maiisip—ngunit kung lumala pa ang sitwasyon, maaari pang lalo itong bumaba sa halaga."