Jastrzębi obóz FOMC zajmuje już połowę, czy Walsz stanie się „kulawym kaczką” przewodniczącym?

Przewodniczący Rezerwy Federalnej, Walsh, stoi w obliczu rzadkiego kryzysu autorytetu: na tle coraz bardziej dominującego głosu jastrzębich członków FOMC, jeśli nie odzyska kontroli nad komunikacją podczas spotkań, może być zmuszony podążać za większością zamiast wyznaczać kierunek.

Według brytyjskiego dziennika „Financial Times”, osoby zaznajomione z podejściem Walsha ujawniają, jeśli w nadchodzących tygodniach opublikowane dane dotyczące inflacji będą gorące, a oczekiwania rynku dotyczące podwyżek stóp wzrosną, sam jest już gotowy poprzeć podwyżkę stóp na wrześniowym posiedzeniu FOMC.

Wydanie tego sygnału jest powszechnie postrzegane jako działanie kryzysowe ze strony Walsha, pod presją opinii po lipcowym posiedzeniu dotyczącego stóp procentowych.

Jednocześnie, te osoby podkreślają, że długoterminowe oczekiwania inflacyjne oparte na rynku są nadal niskie, co pokazuje, że inwestorzy wciąż mają zaufanie do zobowiązania Rezerwy Federalnej do utrzymania stabilności cen.

Problem polega na tym, że ta deklaracja pojawiła się zbyt późno. Na konferencji prasowej po lipcowym posiedzeniu FOMC Walsh odmówił wyrażenia jakiejkolwiek znaczącej wypowiedzi na temat sytuacji gospodarczej USA i został następnie zmarginalizowany przez innych członków, którzy aktywnie zabierali głos.

Obecnie Rezerwa Federalna ma już sześciu członków, którzy przy utrzymujących się gorących danych dotyczących inflacji skłaniają się ku poparciu podwyżek stóp. Dla rynku, brak wypowiedzi przewodniczącego spowodował faktyczną próżnię informacyjną i skłonił inwestorów do ponownej oceny ścieżki podwyżek — na rynku kontraktów terminowych na krótkoterminowe stopy procentowe kalkulacje podwyżek w tym roku znacznie wzrosły.

Trzech członków przeciw, jastrzębi klimat umacnia się

Na lipcowym posiedzeniu FOMC trzech członków zagłosowało przeciwko utrzymaniu stóp bez zmian, proponując natychmiastowe podniesienie federalnych funduszy o 25 punktów bazowych do zakresu od 3,75% do 4%.

Prezes Cleveland Fed, Beth Hammack, uważa, obecny poziom stóp nie jest wystarczająco restrykcyjny, aby pohamować inflację.

Prezes Minneapolis Fed, Neel Kashkari, obawia się, że połączenie szoków podażowych i wzrostu popytu sprawi, że inflacja będzie utrzymywać się na wysokim poziomie przez dłuższy czas.

Prezes Dallas Fed, Lorie Logan, przedstawiła bardziej bezpośredni powód — inflacja już od ponad pięciu lat odbiega od celu 2%, a jasnej ścieżki ku jej obniżeniu nadal brak.

Poza trzema członkami, którzy zagłosowali przeciw, dwóch głosujących za utrzymaniem stóp wyraźnie zadeklarowało, że są bliscy przejścia do obozu popierającego podwyżki.

Członkini Rady Fed, Lisa Cook, powiedziała, że jeśli w najbliższym czasie nie będzie widać trwałych oznak schładzania inflacji, jest „gotowa podjąć działania” i podnieść stopy; prezes Philadelphia Fed, Anna Paulson, również zadeklarowała, że jeśli inflacja zasadnicza pozostanie uporczywie zbyt wysoka, skłonna będzie zacieśnić politykę monetarną.

Ponadto, członek Rady Fed, Christopher Waller, w ciągu ostatniego miesiąca publicznie oświadczył, że Fed stoi na rozdrożu polityki, a jeśli inflacja zasadnicza znów wzrośnie, podwyżka stóp będzie konieczna.

Sześć głosów wystarczy, przewodniczący może być w defensywie

FOMC liczy 12 głosujących członków i nie przewidziano procedury, w której przewodniczący oddaje decydujący głos w przypadku remisu. Ten szczegół instytucjonalny jest kluczem do zrozumienia obecnego układu sił.

Wspomniani trzej członkowie, którzy zagłosowali przeciw, plus dwie osoby bliskie stanowiska popierającego podwyżki oraz sam Waller — łącznie już sześciu członków przy utrzymujących się gorących danych inflacyjnych skłania się ku podwyżkom.

Jeśli kolejne dane wywołają zbiorowe działania tego obozu, decyzja o podwyżce nie będzie wymagać zatwierdzenia przez Walsha. Wtedy przed Walshem zostaną tylko dwie opcje: dołączyć do większości lub samotnie znaleźć się w izolacji mniejszości.

Taka sytuacja nie jest bez precedensu. W sierpniu 2005 roku i w czerwcu 2007 roku, były gubernator Banku Anglii Lord Mervyn King, podczas dwóch spotkań Komitetu ds. Polityki Monetarnej, opowiedział się po stronie jastrzębich będąc w mniejszości, publicznie podkreślając, że takie działanie odzwierciedla wartość komitetu oraz równość prawa głosu każdego członka.

Dla Walsha ten przypadek jest ostrzeżeniem: nawet szef banku centralnego nie zawsze może kierować decyzjami komitetu.

Wycenianie rynkowe już sygnalizuje podwyżkę stóp

Kolejną główną kwestią sporną wokół stanowiska Walsha jest to, czy sygnały rynkowe przywoływane przez jego zespół zostały selektywnie zinterpretowane.

Walsh szanuje wycenę rynkową i traktuje stabilne długoterminowe oczekiwania inflacyjne jako dowód łagodnego kierunku polityki. Jednak według „Financial Times”, powołując się na dane o rozkładzie oczekiwań stóp procentowych z Atlanta Fed, ogólny sygnał rynku wydaje się zupełnie inny.

Na początku 2026 roku rynek finansowy uznawał, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem w danym roku będzie jedna obniżka stóp. Gdy Walsh objął stanowisko, rynek przyjął podwyżkę jako bazowy wariant, a średnie oczekiwania wskazywały na około dwie podwyżki.Na początku sierpnia rozkład oczekiwań stóp przestał mieć wyraźny dominant, ale rynek zdecydowanie wierzy, że w tym roku podwyżka raz lub dwa razy jest coraz bardziej pewna.

Zmiany na rynku kontraktów terminowych na krótkoterminowe stopy występują równocześnie ze stabilnością długoterminowych oczekiwań inflacyjnych; oba te elementy są nierozerwalną częścią tego samego systemu rynkowego i nie mogą być interpretowane oddzielnie. Jeśli Fed rzeczywiście uwzględnia sygnały rynkowe przy podejmowaniu decyzji, obraz kompletnej wyceny prowadzi do jednego wniosku: podwyżka stóp.