Państwa Zatoki przyspieszają rozwój alternatywnych szlaków transportowych dla ropy naftowej, podwójna blokada cieśnin Ormuz i Bab al-Mandab wymusza transformację.

智通财经2026/09/15 01:01

Pokaż oryginał

Bitget oferuje kompleksowe usługi handlu kryptowalutami, akcjami i złotem. Handluj teraz!

Pakiet powitalny o wartości 6200 USDT dla nowych użytkowników! Zarejestruj się teraz

Stała blokada dwóch kluczowych szlaków żeglugowych — Cieśniny Ormuz i Cieśniny Bab al-Mandab — zmusza kraje Zatoki Perskiej do przyspieszenia poszukiwań alternatywnych tras eksportu ropy naftowej. Według danych Międzynarodowej Agencji Energetycznej ilość ropy i produktów pochodnych transportowanych przez Cieśninę Ormuz gwałtownie spadnie z 21 milionów baryłek dziennie w czwartym kwartale 2025 roku do 5 milionów baryłek dziennie w drugim kwartale 2026 roku. Ten spadek skłonił głównych eksporterów, takich jak Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Irak, do przyspieszenia działań na rzecz dywersyfikacji tras transportowych.
Główna alternatywna trasa Arabii Saudyjskiej napotkała ostatnio podwójny cios — zajęcie Cieśniny Bab al-Mandab przez bojówki Huti, a także ataki dronów ze strony Iraku, które doprowadziły do tymczasowego zamknięcia rurociągu wschód-zachód. Do niedawna ten rurociąg pozwalał przekierować dużą ilość ropy z Cieśniny Ormuz; Saudi Aramco informowało, że w ciągu krótkich miesięcy ilość przetłaczanej ropy wzrosła z 2 milionów baryłek dziennie do maksymalnej przepustowości 7 milionów baryłek dziennie. Obecnie jedyną alternatywną opcją eksportu Saudyjczyków są transporty przez Kanał Sueski i rurociąg SUMED, jednak statki płynące do Azji muszą opływać Przylądek Dobrej Nadziei, co znacząco zwiększa czas podróży i koszty transportu.
Zjednoczone Emiraty Arabskie przyspieszyły transport ropy przez rurociąg ADCOP. Ta 400-kilometrowa infrastruktura łączy położoną na wybrzeżu Zatoki Perskiej rafinerię Habshan z miastem Fudżajra po przeciwnej stronie Cieśniny Ormuz; przesył wzrósł z 1,1 miliona baryłek dziennie przed blokadą do granicznej przepustowości 1,8 miliona baryłek dziennie. Rząd Zjednoczonych Emiratów Arabskich ogłosił w maju plan budowy nowego rurociągu, którego ukończenie planowane jest na 2027 rok — wówczas zdolności przesyłowe mają się podwoić.
Irak to jeden z krajów najsilniej dotkniętych blokadą Cieśniny Ormuz — jeszcze przed konfliktem eksportował 3,3 miliona baryłek ropy dziennie. Przy wsparciu USA Biały Dom ogłosił w lipcu wsparcie dla udziału Chevronu w dużym projekcie, który zakłada przesył do 2 milionów baryłek dziennie z Basry do portu Banias w Syrii. Jednocześnie Bagdad zawarł porozumienie z Turcją w sprawie ponownego uruchomienia rurociągu łączącego pola naftowe w Kirkuku z portem w Ceyhan.
Eksperci rynku energetycznego podkreślają, że „nie istnieje absolutnie bezpieczna alternatywna morska trasa przesyłu”; ataki Huti na statki handlowe na Morzu Czerwonym jasno na to wskazały. Niemniej jednak uważają, że dywersyfikacja szlaków jest konieczna, a kraje Zatoki Perskiej od dekad są świadome swojej podatności i stale inwestują w ograniczanie ryzyka. Przewidują, że nawet porozumienie pokojowe między USA a Iranem nie sprawi, że te długoterminowe projekty będą zbędne — przeciwnie, może wręcz wzmocnić polityczne powody do ich kontynuowania.
Analityk ds. Bliskiego Wschodu, Masab Alusi, ostrzega, że Iran i jego sojusznicy w Iraku mogą „utrudniać” nową iracką trasę, podobnie jak wcześniej blokowali projekt rurociągu saudyjskiego. Zwraca on uwagę, że część członków Sił Mobilizacji Ludowej nadal żywi silną wrogość wobec nowego rządu w Syrii i traktuje relacje z Damaszkiem przez pryzmat wyznaniowy. Zarówno Irak, jak i Syria mają nadzieję, że amerykańskie interesy pomogą zabezpieczyć ich infrastrukturę oraz wzmocnią coraz bardziej potrzebne alternatywne trasy.

Zastrzeżenie: Treść tego artykułu odzwierciedla wyłącznie opinię autora i nie reprezentuje platformy w żadnym charakterze. Niniejszy artykuł nie ma służyć jako punkt odniesienia przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.

PoolX: Stakuj, aby zarabiać

Nawet ponad 10% APR. Zarabiaj więcej, stakując więcej.

Stakuj teraz!