Od ratowania Credit Suisse po rozważania dotyczące transgranicznych fuzji: UBS (UBS.US) znalazł się w „kapitalistycznym oblężeniu”, czy następnym krokiem będzie współpraca z Wall Street?

Według informacji uzyskanych przez aplikację informacyjną Strefa Finansowa, międzynarodowy gigant finansowy UBS z siedzibą w Szwajcarii znajduje się w centrum sporu kapitałowego ze szwajcarskimi organami regulacyjnymi, który rozciąga się od dyskusji o zwrocie dla akcjonariuszy po strategiczne wybory dotyczące fuzji transgranicznych, struktury firmy i lokalizacji głównej siedziby. W związku z tym, że kilka dużych banków komercyjnych z Wall Street wyraziło zainteresowanie potencjalną fuzją lub innymi formami połączenia z UBS, notowania UBS na giełdzie europejskiej oraz ceny amerykańskich ADR (UBS.US) gwałtownie wzrosły w miniony piątek.

W piątek szwajcarskie media, powołując się na osobę zbliżoną do sprawy, poinformowały, że co najmniej osiem banków wyraziło zainteresowanie odbyciem potencjalnych transakcji z UBS. Wcześniej media finansowe Semafor ujawniły, iż kadra kierownicza UBS ponownie rozważa rozwiązania zmierzające do ograniczenia wpływu szwajcarskich regulacji, w tym opcje połączenia z zagranicznymi instytucjami finansowymi. Wraz z poparciem szwajcarskiej izby wyższej parlamentu dla bardziej rygorystycznych wymogów kapitałowych, kontakt ze zewnętrznymi bankami daje UBS dodatkowe strategiczne możliwości, lecz obecnie informacje publiczne pozostają na etapie intencji i rozważań, nie można ich traktować jako formalnych negocjacji dotyczących fuzji czy ustalonych planów transakcyjnych.

Głównym punktem sporu pomiędzy rządem Szwajcarii a UBS jest kwestia, jak dużo kapitału akcjonariuszy powinno wspierać zagraniczne operacje UBS. 23 września izba wyższa poparła wymóg, aby UBS pokrywał wartość księgową inwestycji kapitałowych w zagranicznych spółkach zależnych swoim kapitałem podstawowym typu CET1 na poziomie 90%. Nie oznacza to, że zagraniczne spółki zależne muszą uzyskać współczynnik kapitałowy na poziomie 90%. Zgodnie z wyliczeniami UBS, taki wymóg zwiększyłby wymagania dotyczące CET1 o około 16 miliardów dolarów, a wraz z innymi regulacjami wprowadzonymi w tym roku dodatkowo o około 2 miliardy dolarów – łącznie o około 18 miliardów dolarów. Mowa tu o dodatkowych wymaganiach kapitałowych, nie o stratach, karach czy konieczności natychmiastowego pozyskania środków w tej kwocie. Ustawa musi jeszcze przejść przez kolejne etapy procesu legislacyjnego w izbie niższej parlamentu.

Wyniki operacyjne UBS pokazują, że to starcie toczy się głównie wokół efektywności kapitałowej i przyszłych zwrotów. W drugim kwartale UBS osiągnął zysk netto w wysokości 2,8 miliarda dolarów, wykazując współczynnik CET1 na poziomie 14,4%, oraz ogłosił kontynuację programu skupu akcji o wartości 3 miliardów dolarów, mając zamiar zakończyć go najpóźniej do końca drugiego kwartału 2027 roku. UBS wyraźnie zaznaczył, że wielkość i tempo skupu będą zależeć od wyników operacyjnych, poziomu kapitału oraz przebiegu prac legislacyjnych dotyczących wymagań kapitałowych wobec zagranicznych spółek zależnych.

Głównym punktem do ponownej oceny dla inwestorów jest stopień, w jakim wzrost zysków operacyjnych może zostać przekształcony w kapitał do dyspozycji, i w jaki sposób ten kapitał ostatecznie może wspierać skup akcji, dywidendy oraz ekspansję biznesową – a więc katalizatory realnie mające znaczenie inwestycyjne to finalne zasady kapitałowe, wykonalne plany restrukturyzacji i ich rzeczywisty wpływ na skup akcji oraz zwrot z kapitału.

Spór o zasady kapitałowe sięga fuzji transgranicznych

Według szwajcarskich mediów, w związku z naciskiem na UBS – największy komercyjny bank Szwajcarii – wynikającym z zaostrzonych wymogów kapitałowych, kilka dużych międzynarodowych banków, w tym giganci z Wall Street, podjęło rozmowy z UBS o potencjalnej fuzji lub innych formach połączenia. Szwajcarskie media, powołując się na osoby zbliżone do sprawy, podały, że co najmniej osiem banków wyraziło zainteresowanie transakcją z UBS.

Zaledwie kilka dni przed wyrażeniem tego zainteresowania, izba wyższa szwajcarskiego parlamentu poparła wdrożenie bardziej rygorystycznych zasad kapitałowych wobec UBS. Bank przewiduje, że projektowane wymogi mogą zmusić go do utrzymania dodatkowo około 18 miliardów dolarów kapitału.

Nowe informacje dodają strategiczny wymiar dotychczasowym sporom między UBS a szwajcarskimi regulatorami. Fuzja z zagranicznymi bankami, zmiany w strukturach firmowych czy relokacja mogą ograniczyć wpływ coraz surowszych szwajcarskich przepisów. Jednak każda poważna transakcja niesie ze sobą znaczące ryzyka regulacyjne, polityczne i operacyjne. Akcjonariusze stoją przed pytaniem, czy UBS znajdzie sposób, by ograniczyć dodatkowy ciężar kapitałowy bez szkody dla zwrotu i bez zakłócenia działalności z zakresu zarządzania majątkiem.

Przewodniczący rady nadzorczej UBS, Colm Kelleher, ostrzegł wcześniej, jeszcze przed głosowaniem w parlamencie, że jeśli nowe wymogi kapitałowe będą zbyt surowe, bank może ponownie rozważyć utrzymanie siedziby w Szwajcarii.

W miniony piątek Semafor podał, że kierownictwo UBS ponownie rozważa sposoby na ograniczenie wpływu szwajcarskich regulacji na bank, co rozbudziło spekulacje dotyczące ewentualnej fuzji. Według informacji, połączenie z zagranicznymi instytucjami finansowymi jest jedną z rozważanych opcji.

Część sporu wywodzi się z reakcji Szwajcarii na upadek Credit Suisse w 2023 roku. Wówczas UBS, przy wsparciu państwa, przejął bank Credit Suisse. Od tego czasu szwajcarscy decydenci dążą do wzmocnienia zabezpieczeń, by chronić kraj przed ryzykiem ze strony banku o bilansie przewyższającym proporcjonalnie gospodarkę narodową.

Szwajcarska minister finansów, Karin Keller-Sutter, odparła spekulacje o możliwym opuszczeniu Szwajcarii przez UBS. Oświadczyła w weekend, że koszty przeniesienia głównej siedziby banku mogłyby przekroczyć koszty dostosowania się do projektowanych wymogów kapitałowych i że generowałyby znaczne zawiłości prawne.

Pojawienie się informacji o zainteresowaniu ze strony zagranicznych banków nie oznacza, że UBS rozpoczął formalne negocjacje czy podjął decyzję o przeprowadzeniu transakcji. Jednak te doniesienia wskazują na możliwość, że spór dotyczący zasad kapitałowych może ostatecznie przekształcić strukturę firmy UBS lub zmienić jej stosunki ze Szwajcarią.

“Twierdza kapitałowa” UBS: Dlaczego różnice regulacyjne mogą napędzać fuzje i przejęcia?

Z perspektywy struktury kapitałowej banku, utrata wartości zagranicznych spółek zależnych wpływa na wartość inwestycji kapitałowych posiadanych przez bank-matkę; jeśli bank-matka częściowo finansował te inwestycje długiem, straty mogą naruszać jej własny bufor kapitałowy.

Rząd Szwajcarii chce zwiększyć udział kapitału własnego, aby banki miały większą swobodę w sprzedaży zagranicznych oddziałów i odbudowie bilansu w czasie kryzysu, a także ograniczyć powtarzające się poleganie na wsparciu państwa. Regulatorzy prioritetyzują kwestię, czy banki poradzą sobie z kryzysami samodzielnie, zarząd UBS skupia się natomiast na rentowności kapitału i międzynarodowej konkurencyjności podczas normalnej działalności. Podstawą sporu jest podział kosztów pomiędzy stabilnością finansową a efektywnością wykorzystania kapitału.

Z analizy inwestycyjnej wynika, że mamy do czynienia z “twierdzą kapitałową”: biznes generuje zyski, lecz rośnie wymóg kapitałowy, który może ograniczyć rentowność kapitału i możliwość jego dystrybucji. Kapitał nie jest gotówką bezczynnie leżącą na koncie, a wzrost wymagań nie jest bezpośrednim kosztem ujawnianym w rachunku zysków i strat; kluczowy wpływ polega na strukturze finansowania i kosztach alternatywnych dla akcjonariuszy. Przy niezmiennych zyskach i innych warunkach, wyższa baza kapitałowa obniża zwrot z kapitału własnego, a konieczność jego akumulacji może ograniczać skup akcji. Stąd pojawia się istotny logiczny powód dla fuzji — ta sama sieć klientów, przychody z opłat oraz globalny zasięg biznesowy mogą, w innym otoczeniu regulacyjnym, przynosić inne efekty w zakresie wykorzystania kapitału i wyceny. Warto pamiętać, że wzrost kapitału również może obniżać ryzyko i koszt finansowania, więc ostateczny wpływ na wartość wymaga kompleksowej oceny.

To, czy fuzja transgraniczna przyniesie nową wycenę, zależy od tego, czy długoterminowe oszczędności na kosztach kapitału, synergie biznesowe i wzrost zysków do dyspozycji pokryją premię transakcyjną, koszty integracji, ryzyko utraty klientów oraz nowy rygor regulacyjny. Sama zmiana lokalizacji siedziby nie likwiduje obowiązków regulatora dla działalności w Szwajcarii, ani nie oznacza, że zagraniczne organy przyjmą większy bank bezwarunkowo. Karin Keller-Sutter, szwajcarska minister finansów, uważa, że relokacja mogłaby być kosztowniejsza niż spełnienie nowych wymogów kapitałowych i wiązałaby się ze skomplikowanymi kwestiami prawnymi.