JPMorgan wyliczył 10% rocznego zwrotu dla BTC, ale nie przyznał mu wejścia do portfela inwestycyjnego.

Wall Street zaczyna poważnie kalkulować długoterminowe zyski z Bitcoina, jednak do naprawdę szerokiej alokacji w portfelach głównego nurtu wciąż pozostaje próg ryzyka.
19 października J.P. Morgan Asset Management opublikował raport z prognozami długoterminowych rynków kapitałowych na 2027 rok, po raz pierwszy uwzględniając Bitcoina w prognozie długoterminowych zwrotów i przewidując około 10% roczną skumulowaną stopę zwrotu w scenariuszu bazowym na kolejne 10 do 15 lat.
Prognoza ta przewyższa założenia raportu dotyczące amerykańskich akcji blue chipów (7,5%) i złota (5,5%). Tym samym Bitcoin pojawia się w długoterminowych modelach obliczania zysków używanych przez tradycyjne instytucje zarządzania aktywami, jednak nie oznacza to jeszcze, że JPMorgan rekomenduje jego kupno.
Raport jednoznacznie wskazuje również: Bitcoin nie został na razie uwzględniony w głównym modelu kowariancji aktywów.​​​​​​​
Skąd prognoza zwrotu na poziomie 10%?
Długoterminowe założenia rynku kapitałowego JPMorgan to nie krótkoterminowe prognozy cen, ale narzędzie do oceny potencjalnych zysków i ryzyka różnych aktywów na przestrzeni 10-15 lat.
W tym modelu Bitcoin po raz pierwszy uzyskał oddzielną prognozę długoterminowych zysków. Badania instytucjonalne zaczynają porównywać go z akcjami, złotem i innymi tradycyjnymi aktywami w jednym, długoterminowym modelu analitycznym.
Nie jest to jednak gwarancja przyszłych cen Bitcoina. Długoterminowe prognozy zwrotów opierają się na modelach i scenariuszach, a rzeczywiste wyniki będą zależeć od płynności rynku, regulacji, stopnia adopcji przez inwestorów oraz otoczenia makroekonomicznego.
Co ważniejsze, wyższa stopa zwrotu nie zawsze przekłada się na większą wartość inwestycyjną po uwzględnieniu ryzyka.
Największą przeszkodą pozostaje zmienność
Raport szacuje, że roczna zmienność Bitcoina wynosi około 55%, co jest znacznie wyższe niż w przypadku amerykańskich akcji blue chipów (około 18%).
To kluczowa różnica między prognozą zysków a rzeczywistą alokacją. Choć Bitcoin może mieć większy potencjał długoterminowych zysków, skrajne wahania cen zwiększają presję na obsługę spadków w portfelu inwestora, a także utrudniają stabilne modelowanie korelacji z innymi aktywami.
Dla inwestorów instytucjonalnych alokacja aktywów to nie tylko porównywanie oczekiwanych zysków, ale również ocena, jak aktywa zachowują się w różnych warunkach rynkowych i czy poprawiają relację ryzyko-zysk całego portfela.
Obecna strategia JPMorgan, polegająca na wskazaniu prognoz długoterminowych zwrotów Bitcoina bez uwzględniania go jeszcze w kluczowych modelach alokacyjnych, odzwierciedla właśnie takie ostrożne podejście.
Ile dzieli nas od formalnego włączenia Bitcoina do portfeli?
Pojawienie się Bitcoina w modelach badawczych tradycyjnych instytucji finansowych to efekt stopniowego rozwoju infrastruktury tradingowej i powierniczej. ETF na rynku spot, kontrakty terminowe, opcje czy usługi powiernicze na poziomie instytucjonalnym oferują inwestorom coraz więcej możliwości udziału.
Jednak sama dojrzałość tej infrastruktury nie oznacza automatycznego zwiększania alokacji przez instytucje. Mimo że działy badawcze mogą określić przewidywane zwroty z danego aktywa, zarządzający portfelem muszą indywidualnie oceniać, czy mieści się ono w ramach przyjętego budżetu ryzyka czy polityki alokacyjnej.
JPMorgan podkreśla również, że wraz ze spadkiem zmienności Bitcoina, stabilizacją jego korelacji z innymi aktywami oraz poprawą otoczenia regulacyjnego i płynności, w przyszłości może powrócić do analizy roli tej kryptowaluty w portfelach inwestycyjnych.
Prawdziwą nowością tym razem nie jest prognoza wzrostu Bitcoina przedstawiona przez JPMorgan, lecz fakt, że Bitcoin zaczyna być ujmowany w długoterminowych kalkulacjach zwrotów tradycyjnych instytucji zarządzania aktywami. Kiedy stanie się aktywem formalnie uwzględnianym w portfelach, zależy od tego, czy rynek wyklaruje jego bardziej stabilny profil ryzyka.