Złoto utknęło poniżej poziomu 4400: Po podwyżce stóp procentowych przez Fed, kto na nowo wycenia stopę dyskonta

Huitong 18 września—— W piątek, 18 września, złoto spot handluje się wśród gwałtownych wycen po pierwszej od trzech lat podwyżce stóp procentowych przez Fed, obecnie oscylując wokół 4370 dolarów, z dziennym wzrostem około 0,6%, wciąż nieco oddalone od psychologicznej granicy 4400 dolarów. Rentowność dziesięcioletnich obligacji USA pozostaje w okolicy 4,96%, a w tym tygodniu osiągnęła szczyt 5,04%. Cena amerykańskiej ropy naftowej spadła z wysokiego poziomu i obecnie handluje się w pobliżu 97 dolarów. Ścieżka stóp procentowych, premia energetyczna oraz koszt utrzymania aktywów bezodsetkowych zostały przepisane w tym samym tygodniu, tworząc główną sprzeczność w obecnej wycenie złota.

W piątek, 18 września, złoto spot handluje się wśród gwałtownych wycen po pierwszej od trzech lat podwyżce stóp przez Fed, obecnie oscylując wokół 4370 dolarów, z dziennym wzrostem około 0,6%, wciąż nieco oddalone od psychologicznej granicy 4400 dolarów. Rentowność dziesięcioletnich obligacji USA pozostaje w okolicy 4,96%, a w tym tygodniu osiągnęła szczyt 5,04%. Cena amerykańskiej ropy naftowej spadła z wysokiego poziomu i obecnie handluje się w pobliżu 97 dolarów. Ścieżka stóp procentowych, premia energetyczna oraz koszt utrzymania aktywów bezodsetkowych zostały przepisane w tym samym tygodniu, tworząc główną sprzeczność w obecnej wycenie złota.

Mediana polityki po podwyżce stóp przez Fed jest bardziej restrykcyjna niż sama decyzja

Ostatnio Komitet Otwartego Rynku Federalnego (FOMC) przegłosował stosunkiem 12 do 0 podwyżkę docelowego przedziału dla stopy funduszy federalnych o 25 punktów bazowych, do 3,75%-4,00%. To pierwsza podwyżka od 2023 roku. Sama decyzja była zasadniczo zgodna z wcześniejszymi szacunkami rynku, lecz to podsumowanie prognoz gospodarczych faktycznie zmieniło krzywą. Dot plot pokazuje, że 16 spośród 18 przedstawicieli przewiduje przynajmniej jeszcze jedną podwyżkę w tym roku, a mediana stopy polityki na koniec 2026 i 2027 wynosi 4,1%. Oznacza to, że oficjalna ścieżka nie zakłada już obniżek w 2027, lecz wydłuża okres utrzymania stóp na wyższym poziomie.

Przewodniczący Fed Wosh podczas konferencji po posiedzeniu powiedział bardzo jasno — inflacja jest zbyt wysoka i utrzymuje się za długo; dane letnie nie wykazały rzeczywistej poprawy w trendzie. Na podstawie najnowszych danych CPI i PPI wyliczono, że ogólny wskaźnik cen wydatków konsumenckich w sierpniu rok do roku wynosi około 3,6%, Komitet prognozuje na cały rok 3,7%, a w przyszłym roku spadek do 2,3%; stopa bezrobocia utrzyma się na ok. 4,1%, a prognoza wzrostu realnego PKB to 2,3% w tym roku i 2,4% w kolejnym. Wosh dodał też, że trudno obecnie określić szerokie warunki finansowe jako restrykcyjne, więc ta decyzja oznacza tylko rezygnację z części luzowania. Rynek odczytał te słowa jako stwierdzenie, że Komitet nie uważa, iż polityka jest wystarczająco zacieśniona.

Prognozy kontraktów terminowych na stopy procentowe na październikową konferencję Fed wahają się wokół 50%, a szansa na kolejną podwyżkę w grudniu jest wyraźnie wyższa niż jednorazowa podwyżka w październiku. Dla złota kluczowe jest nie to, czy kolejna podwyżka nastąpi, ale jak długo stopa wolna od ryzyka pozostanie powyżej 4%. Złoto nie wypłaca odsetek, koszt jego utrzymania rośnie wraz z rzeczywistą i nominalną rentownością. Indeks dolara amerykańskiego osiągnął siedmiotygodniowe maksimum, co jest tylko odzwierciedleniem tej samej wyceny na rynku walutowym, a nie osobną historią.

Spadek ceny ropy otwiera szansę na odbicie złota, lecz premia energetyczna nie znika

W tym tygodniu złoto odnotowało wzrost z poziomów ok. 4235 dolarów, a bezpośrednim katalizatorem nie była nagła zmiana oczekiwań dot. stóp, lecz spadek ceny ropy, który pociągnął rentowności obligacji USA w dół z tygodniowych szczytów. Po ataku na saudyjski rurociąg w poprzednim tygodniu doszło do chwilowego wstrzymania przesyłu, co zwykle pozwala na transport ropy w stronę Morza Czerwonego, zmniejszając zależność od cieśniny Ormuz. Następnie rynek dowiedział się, że trwają prace naprawcze, częściowo zmieniono kierunki eksportu, a w pobliżu Sohar w Omanie zwiększono dostawy dla rafinerii azjatyckich przez transfer ze statku na statek. Ropa więc oddała część wzrostów, a rentowność dziesięcioletnich obligacji USA spadła z 5,04% do około 4,96%.

Jednak skala spadku nadal jest ograniczona. Przepływ przez cieśninę Ormuz nie wrócił do normy, liczba przepływających statków jest znacznie poniżej średniej z ostatnich lat, a ryzyko związane z inflacją energetyczną wciąż pozostaje w wycenie. Dopóki ropa utrzymuje się na wysokim poziomie, oczekiwania inflacyjne nie mogą być systematycznie korygowane w dół, a długoterminowe obligacje USA nie mają podstaw do trwałego spadku rentowności. Odbicie złota jest więc raczej korektą zbyt gwałtownej reakcji na podwyżkę stóp, połączoną z chwilą oddechu po spadku ceny ropy, niż wyzwoleniem spod presji kosztów utrzymania.

Geopolityczny kalendarz w przyszłym tygodniu ponownie wejdzie w temat premii energetycznej. W trakcie Zgromadzenia Ogólnego ONZ, prezydent USA planuje 22 września spotkać się z przywódcami lub ministrami spraw zagranicznych krajów GCC, by omówić dalsze działania związane z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Prezydent USA ostatnio stwierdził, że Iran jest skłonny na rozmowy. Takie deklaracje nie zmieniają od razu stanów magazynowych i zdolności transportowych, ale mogą wpłynąć na nachylenie premii ryzyka dla ropy, a przez oczekiwania inflacyjne oraz rzeczywiste stopy przenikają do rynku złota. Dyplomatyczne łagodzenie, jeśli będzie związane z głębszym spadkiem ceny ropy, może umożliwić dalszy spadek rentowności; jeśli przepływ przez cieśninę lub naprawa rurociągów będą niestabilne, premia energetyczna znów podniesie długoterminowe stopy.

Koszty utrzymania i popyt oficjalny idą równolegle

Fundamenty są po obu stronach. Po jednej mamy koszt utrzymania: mediana stóp Fed ustalona na 4,1%, rentowność dziesięcioletnich obligacji USA blisko 5%, okazjonalny koszt posiadania aktywów bezodsetkowych jest w ostatnich latach wyższy. Po drugiej — fizyczny popyt i zapotrzebowanie na portfelach. Oficjalne instytucje na świecie w II kwartale kupiły netto ok. 289 ton złota, a w całym pierwszym półroczu ok. 345 ton — banki centralne w Polsce i innych krajach kontynuują zakupy. ETF-y złota w sierpniu zanotowały falę zakupów, a same tylko fundusze północnoamerykańskie przyciągnęły ok. 7,7 mld dolarów miesięcznie, globalnie napływ wyniósł ok. 18 mld, a łączna wartość aktywów zarządzanych przez fundusze wzrosła do ok. 615 mld dolarów, ze stanem posiadania ok. 4189 ton. Oficjalne zakupy i przepływy ETF-ów zależą od zmienności cen i stóp, lecz razem tworzą w średnim okresie bazę magazynową i portfelową, co oznacza, że złoto nawet po szoku stóp zachowuje płynność zwrotną.

Bank centralny Japonii dziś podniósł stopy o 25 punktów bazowych, do 1,25%, jako uzasadnienie podając ryzyko inflacji wywołane przez wysokie ceny ropy. Główne gospodarki jednocześnie zacieśniają politykę, podnosząc globalny punkt odniesienia dla rzeczywistej stopy, a atrakcyjność złota zależy w większym stopniu od jej możliwego spadku, a nie tylko od wahań nominalnej ceny.

Na przyszły tydzień okno obserwacji: wystąpienia urzędników i korekty danych

Kalendarz gospodarczy USA na przyszły tydzień jest stosunkowo ubogi, za to częstsze są wystąpienia przedstawicieli Fed. Rynek musi z tych wypowiedzi rozpoznać dwie rzeczy: czy październikowa podwyżka będzie przedstawiona jako domyślny scenariusz czy jako opcja zależna od danych; czy spadek cen energii będzie uznany za ulżenie ryzyku inflacyjnemu czy nadal za niestabilny czynnik. Wosh już określił standard: trzeba być pewnym, że inflacja zmierza do 2% wystarczająco szybko. Jeśli urzędnicy powtórzą tę normę, szanse na październik w kontraktach terminowych pozostaną w okolicach 50%; jeśli spadek cen ropy zostanie uznany za poprawę warunków inflacyjnych, rentowność ma miejsce na dalszy spadek.

Dane są również kluczowe. Gdy pozycje i oczekiwania polityczne zostały już przesadnie wypchnięte, nawet niewielkie odchylenia w danych rozłożą na nowo prawdopodobieństwo ścieżki stóp. Jeśli późniejsze dane o cenach i popycie będą słabsze od prognozowanej ścieżki cen 3,7% przez Komitet, rynek ograniczy wagę drugiej podwyżki w tym roku; jeśli dane będą bliskie rynkowym lub nawet je przewyższą, mediana 4,1% z dot plotu przeniknie do kontraktów terminowych. Reakcja złota na ten proces zwykle najpierw pojawia się w rzeczywistej stopie i indeksie dolara, a dopiero potem w swobodnych ruchach rynku metali.

W perspektywie średniej i długiej, oficjalne zakupy złota, popyt inwestycyjny i napływy/odpływy funduszy ETF budują magazynową i portfelową bazę; w krótkim okresie mediana stóp, rentowność obligacji USA i indeks dolara decydują o stopie dyskonta. Siła obydwu stron sprawia, że złoto po podwyżce stóp przez Fed mogło w tym tygodniu odbić, lecz wciąż trudno przekroczyć psychologiczną barierę 4400 dolarów.