Fundusze hedgingowe po ponad roku ponownie przyjmują pozytywną pozycję wobec jena; netto długie pozycje wzrosły do około 1,6 miliarda dolarów; wahania na rynku walutowym nasiliły się po podwyżkach stóp procentowych w Japonii i USA.

Aplikacja finansowa Zhihui informuje, że najnowsze dane Komisji ds. Instrumentów Terminowych (CFTC) pokazują, iż fundusze hedgingowe po raz pierwszy od lipca 2025 r. stały się optymistyczne wobec jena. Jeszcze kilka tygodni temu władze Stanów Zjednoczonych i Japonii interweniowały na rynku, by wesprzeć jena, a wraz ze zmianą oczekiwań dotyczących polityki w przyszłości, środki lewarowane zaczęły obstawiać dalsze umocnienie jena.

Do tygodnia zakończonego 15 września, fundusze lewarowane całkowicie zredukowały swoje poprzednie netto krótkie pozycje na jenie i rozpoczęły budowanie pozycji długiej. Według zestawienia danych CFTC przez media, obecnie te fundusze posiadają około 251 miliardów jenów (około 1,6 miliarda dolarów) pozycji związanych ze wzrostem wartości jena.

Patrząc na liczbę kontraktów, pozycja na jenie w funduszach lewarowanych zmieniła się gwałtownie z netto krótkiej 53 255 kontraktów na netto długą 20 069 kontraktów, co wskazuje na wyraźny zwrot nastawienia kapitału spekulacyjnego wobec jena. Jest to również pierwszy raz od lipca 2025 roku, gdy fundusze hedgingowe ogólnie przeszły na optymistyczne nastawienie wobec jena.

Ta zmiana w pozycjonowaniu zasługuje na uwagę, ponieważ dane CFTC odzwierciedlają, jak inwestorzy wykorzystują instrumenty pochodne do pozycjonowania na globalnym rynku walutowym o średnim dziennym wolumenie transakcji około 9,5 biliona dolarów, co daje ważne wskazówki do obserwacji oczekiwań kursowych funduszy hedgingowych i instytucji zarządzających aktywami.

Przechodząc na optymistyczne nastawienie wobec jena, fundusze hedgingowe zrobiły to w momencie, gdy zarówno Fed, jak i Bank Japonii w tym tygodniu podjęły decyzję o podwyżce stóp.

Fed w tym tygodniu podniósł docelowy przedział dla federalnych funduszy o 25 punktów bazowych do poziomu 3,75%-4,00%. Fed oświadczył, że aktywność gospodarcza USA wciąż rozwija się w solidnym tempie, a inflacja utrzymuje się na wysokim poziomie; ta zmiana polityki ma na celu przywrócenie inflacji do celu 2% w bardziej terminowy sposób.

18 września Bank Japonii również ogłosił korektę wytycznych dotyczących operacji na rynku pieniężnym. Według strony internetowej Banku Japonii, po zmianie polityki nieoprocentowany overnight rate będzie utrzymywany na poziomie około 1,25%.

Niemniej sygnały polityczne Banku Japonii nie w pełni zaspokoiły niektóre oczekiwania uczestników rynku. Niektórzy inwestorzy liczyli, że Bank Japonii da jasno do zrozumienia, że w przyszłości będzie kontynuował podwyżki stóp – co postawiło kapitał, który wcześniej obstawiał wzrost jena, pod presją w krótkim okresie.

W piątek jen w stosunku do dolara spadł na moment o 1,3%, po czym zawęził straty, a podczas zamknięcia notowań w Nowym Jorku handlowano po kursie 1 dolar do 156,80 jenów. Innymi słowy, mimo że fundusze hedgingowe już wcześniej zdecydowanie przeszły na długie pozycje na jenie, sygnały dotyczące dalszych podwyżek stóp przekazane przez Bank Japonii nie spełniły oczekiwań części inwestorów, przez co te zakłady są tymczasowo wystawione na próbę.

Jednocześnie ciągła presja na jena ponownie przyciągnęła uwagę rynku na możliwą interwencję japońskich władz na rynku walutowym. Według doniesień, Bank Japonii zwrócił się do uczestników rynku o zapytanie o aktualny poziom kursu walutowego. Takie działania zazwyczaj są postrzegane przez rynek jako potencjalny krok przed oficjalną interwencją na rynku walutowym ze strony japońskich władz.

To szczególnie budzi zainteresowanie, ponieważ zaledwie kilka tygodni temu władze USA i Japonii już podjęły działania, by wzmocnić jena. W tym kontekście, jeśli jen ponownie szybko się osłabi, traderzy będą z większą uwagą obserwować, czy japońskie władze podejmą interwencję na rynku.

Nie tylko środki lewarowane, ale także duże instytucje zarządzające aktywami wyraźnie zwiększyły swoje zakłady na wzrost wartości jena.

Do tygodnia zakończonego 15 września, instytucje zarządzające aktywami zwiększyły liczbę netto długich pozycji w jenie o 54 179 kontraktów, podnosząc ogólną pozycję netto długą do 54 821 kontraktów. Oznacza to, że ostatnio różne typy kapitału instytucjonalnego zwiększają swoją ekspozycję na wzrost wartości jena.

Dla porównania, zmiany w pozycjach innych głównych walut były bardziej zróżnicowane.

Fundusze lewarowane zwiększyły netto krótką pozycję na euro o 4974 kontrakty do 51 355 kontraktów; netto długie pozycje na funcie brytyjskim zmniejszyły się o 21 663 do 18 698 kontraktów; netto długie pozycje na australijskim dolarze wzrosły o 10 920 do 59 299 kontraktów. Jednocześnie netto krótkie pozycje na dolarze kanadyjskim zmniejszyły się o 15 448 do 41 404 kontraktów, a netto długie pozycje na meksykańskim peso wzrosły o 7 946 do 90 125 kontraktów.

Z perspektywy instytucji zarządzających aktywami, netto długie pozycje na euro nieznacznie zmniejszyły się o 906 do 275 565 kontraktów; netto krótkie pozycje na funcie brytyjskim zmniejszyły się o 17 119 do 88 959 kontraktów, a netto krótkie pozycje na dolarze kanadyjskim znacznie zmniejszyły się o 21 287 do 8 846 kontraktów.

Warto zauważyć, że w okresie szybkiego wzrostu pozycji długich na jenie, kapitał spekulacyjny również obniżał swoje nastawienie na wzrost dolara. Do 15 września, ogólny optymizm wobec dolara wśród kapitału spekulacyjnego, w tym instytucji zarządzających aktywami i niefinansowych uczestników rynku, spadł do najniższego poziomu od marca tego roku.

Jednak później kurs dolara wyraźnie odbił się od tej zmiany pozycji; w tym tygodniu dolar mocno się umocnił, notując największy tygodniowy wzrost od około trzech miesięcy. Oznacza to, że traderzy, którzy wcześniej redukowali pozycje długie na dolarze, a tym samym przeszli na wzrost jena, mogą w krótkim okresie napotkać sytuację, w której zachowanie rynku jest odwrotne do przyjętych pozycji.

Z szerszej perspektywy, tym razem dane CFTC odzwierciedlają wyraźną zmianę na rynku walutowym – po długotrwałym wpływie różnicy stóp między USA a Japonią na jena, inwestorzy instytucjonalni zaczęli bardziej doceniać normalizację polityki monetarnej w Japonii oraz potencjalne wsparcie ze strony oficjalnej interwencji na rynku walutowym.