Rozwiązania interoperacyjne dla Ethereum: upraszczanie i redefiniowanie ścieżek współpracy między łańcuchami

Autor: Techub Hot News

Autor: Glendon, Techub News

Oryginalny tytuł: Rozwiązanie „warstwy interoperacyjnej” Ethereum: od „labiryntu” zarządzania łańcuchami do „autostrady” ery sieciowej

Ethereum buduje wysoce zintegrowany i współdziałający ekosystem łańcuchów.

Wczoraj wieczorem, oficjalny blog Ethereum Foundation ujawnił, że zespół ds. abstrakcji kont i łańcuchów Ethereum zaproponował rozwiązanie „Ethereum Interop Layer (EIL)”, którego celem jest połączenie wszystkich sieci warstwy drugiej (L2) w jeden, spójny łańcuch Ethereum na poziomie percepcji użytkownika, tak aby transakcje między L2 były tak proste jak transakcje na jednym łańcuchu, przy jednoczesnym zachowaniu minimalnego zaufania i decentralizacji.

Koncepcja tej warstwy interoperacyjnej została po raz pierwszy przedstawiona pod koniec sierpnia tego roku i obecnie znajduje się w fazie testów i rozwoju.

Wcześniej Ethereum, dzięki technologii Rollup, osiągnęło skalowalność, znacznie obniżając koszty transakcji i zapewniając wystarczającą przestrzeń blokową, co oznacza, że jego wizja globalnej platformy obliczeniowej stopniowo się realizuje. Jednak rozwój technologiczny często ma dwie strony medalu – ta ewolucja przyniosła również nieoczekiwane skutki uboczne, z których najbardziej widocznym jest fragmentacja doświadczenia użytkownika.

Rozkwit i wyzwania L2

Obecny ekosystem L2 jest dość złożony, przypominając rozproszone wyspy – każdy łańcuch ma własny model Gas, system mostów międzyłańcuchowych, a nawet system portfeli. Użytkownicy przenosząc aktywa między sieciami takimi jak Arbitrum, Base czy Scroll, muszą ręcznie wybierać łańcuch, potwierdzać ścieżkę międzyłańcuchową i ufać zewnętrznym dostawcom płynności – ta złożoność operacji stoi w sprzeczności z pierwotną obietnicą Ethereum o „bezproblemowym, bez zaufania” doświadczeniu.

Z perspektywy użytkownika, skutki tej fragmentacji są poważne. Pierwotna płynność doświadczenia Ethereum została poważnie osłabiona, a zastąpiły ją skomplikowane operacje wynikające z istnienia wielu niezależnych „małych Ethereum”. Użytkownicy muszą zarządzać nie tylko prostymi transakcjami, ale także wieloma L2. To nie tylko zwiększa tarcia operacyjne i obciążenie poznawcze, ale także wprowadza dodatkowe ryzyka związane z zaufaniem, takie jak zależność od mostów, przekaźników czy sekwencerów, a także zwiększa ryzyko cenzury.

Chociaż przed pojawieniem się propozycji Ethereum Interop Layer (EIL) pojawiły się w branży próby ujednolicenia doświadczenia użytkownika L2, to niestety większość z nich odbiegała od podstawowych wartości Ethereum. Na przykład, niektóre rozwiązania wprowadzały pośredników do obsługi transakcji, osłabiając odporność na cenzurę; inne powierzały środki stronom trzecim, co znacznie obniżało bezpieczeństwo, a logika działająca na serwerach stron trzecich niszczyła przejrzystość i ducha open source. Te sprzeczności doprowadziły do powstania fundamentalnej potrzeby: odbudowy doświadczenia użytkownika na wzór pojedynczego łańcucha, przy jednoczesnym zachowaniu zalet skali L2.

Jak zatem Ethereum Interop Layer (EIL) rozwiązuje tę sprzeczność?

Filozoficzne podstawy EIL: paradygmat interoperacyjności bez zaufania

Ethereum Interop Layer (EIL) ma być kluczowym przełomem w rozwiązaniu tej sprzeczności, a jego głównym celem jest bycie bezpiecznym i wydajnym protokołem komunikacyjnym, a nie narzędziem finansowym.

Logika projektowa EIL polega na tym, aby transakcje Rollup na Ethereum były jak transakcje na jednym łańcuchu – użytkownik musi podpisać tylko raz, aby wykonać transakcję międzyłańcuchową, bez wprowadzania nowych założeń dotyczących zaufania. Filozofia projektu opiera się na dwóch kluczowych zasadach: abstrakcji kont ERC-4337 i deklaracji braku zaufania.

Abstrakcja kont ERC-4337, poprzez standaryzację logiki kont, umożliwia EIL użytkownikom inicjowanie operacji międzyłańcuchowych bezpośrednio z portfela, bez konieczności polegania na przekaźnikach czy solverach.

Konkretny mechanizm działania jest następujący: w EIL użytkownik korzysta z konta ERC-4337, którego logika została zoptymalizowana pod kątem scenariuszy wielołańcuchowych. Portfel generuje wiele różnych UserOps, a następnie podpisuje jednorazowo korzeń Merkle wszystkich tych UserOps. Weryfikacja konta na każdym łańcuchu wymaga (i) jednego UserOp, (ii) gałęzi Merkle potwierdzającej przynależność do drzewa Merkle oraz (iii) podpisu korzenia tego drzewa Merkle.

Główną zaletą tego podejścia jest wsparcie dla portfeli sprzętowych, które zazwyczaj nie obsługują jednoczesnego generowania N podpisów (portfel wymaga tylko jednego kliknięcia użytkownika, aby podpisać).

Na tej podstawie projekt EIL ściśle przestrzega deklaracji braku zaufania. EIL umieszcza kluczową logikę on-chain i integruje ją z portfelem użytkownika, zapewniając, że wszystkie operacje są wykonywane w weryfikowalnym środowisku on-chain. Na przykład, gdy użytkownik mintuje NFT międzyłańcuchowe, portfel automatycznie łączy salda z wielu łańcuchów i transparentnie obsługuje opłaty Gas, bez konieczności powierzania środków dostawcom płynności.

Projekt ten w pełni chroni cztery kluczowe wartości Ethereum: samodzielną kontrolę (użytkownik ma pełną kontrolę nad aktywami), odporność na cenzurę (brak scentralizowanych pośredników mogących blokować transakcje), prywatność (inteligentne kontrakty zastępują pośredników, nie trzeba ujawniać adresu IP czy intencji przekaźnikom lub solverom) oraz weryfikowalność (cała logika jest open source i podlega audytowi).

Jak podkreśla Ethereum Foundation, z punktu widzenia architektury technicznej, EIL jest odpowiednikiem „protokołu HTTP” dla Ethereum. Tak jak HTTP ujednolicił doświadczenie dostępu do serwerów we wczesnym Internecie, celem EIL jest uczynienie portfela uniwersalnym oknem wejściowym do ekosystemu wielołańcuchowego, ostatecznie realizując wizję „wiele warstw L2, jedno Ethereum”.

Jednocześnie dla użytkowników to rewolucja od „zarządzania łańcuchami” do „świadomości łańcuchów”.

Wdrożenie EIL całkowicie zmieni sposób interakcji użytkowników z ekosystemem wielołańcuchowym, szczególnie w trzech kluczowych aspektach: transferach międzyłańcuchowych, mintowaniu międzyłańcuchowym i wymianie międzyłańcuchowej. Użytkownicy mogą wykonać wszystko jednym kliknięciem, bez konieczności wyboru ścieżki międzyłańcuchowej czy ponoszenia dodatkowych opłat, jak w tradycyjnym modelu. Kluczowe jest tutaj podejście „portfel jako brama”, gdzie cała złożoność międzyłańcuchowa jest ukryta.

Ostatecznie wprowadzenie EIL wywoła efekt kaskadowy w ekosystemie Ethereum:

• Ewolucja portfeli i DAppów: producenci portfeli nie muszą już tworzyć dedykowanych integracji dla każdego nowego łańcucha, a standaryzowany interfejs EIL sprawia, że obsługa wielu łańcuchów staje się domyślną funkcją. Deweloperzy mogą skupić się na innowacjach w doświadczeniu użytkownika, zamiast na powielaniu infrastruktury międzyłańcuchowej.

• Szybka integracja Rollupów: gdy nowa sieć dołącza do ekosystemu, kompatybilność EIL pozwala jej bezproblemowo zintegrować się z istniejącymi portfelami, przyspieszając iterację technologiczną i wzrost użytkowników.

• Wzmocnienie modelu zaufania: EIL eliminuje zależność od operatorów off-chain, podnosząc interoperacyjność międzyłańcuchową z „modelu scentralizowanej giełdy” do „modelu zdecentralizowanej giełdy”. Aktywa użytkowników są zawsze przechowywane przez smart kontrakty, bez ryzyka kontrahenta, jednocześnie wzmacniając zobowiązanie Ethereum jako „światowego komputera”.

Warto zauważyć, że pojawienie się EIL wywrze ogromny wpływ na obecny układ rynku, eliminując zapotrzebowanie na przekaźniki i solverów oraz inne pośredniczące podmioty. Ponieważ użytkownicy będą preferować usługi portfeli, nieuchronnie doprowadzi to do spadku projektów zajmujących się rozwiązywaniem lub przekazywaniem transakcji L2 – ich wolumen transakcji może spaść o ponad 80%, a nawet całkowicie zniszczyć tę branżę, zmuszając pośredników do szybkiej adaptacji i transformacji lub do zniknięcia.

Ogólnie rzecz biorąc, koncepcja Ethereum Interop Layer (EIL) ma znaczenie wykraczające poza samą technologię. To powrót do pierwotnych założeń Ethereum: globalnej, otwartej, bezproblemowej i bez zaufania platformy obliczeniowej. Gdy portfel stanie się uniwersalną bramą, a operacje międzyłańcuchowe będą tak proste jak transakcje na jednym łańcuchu, „era sieciowa” Ethereum naprawdę się rozpocznie.