Baht: „Bezpieczna waluta” Azji Południowo-Wschodniej powiązana ze złotem

Kontynuując naszą serię o walutach, dziś porozmawiamy o walucie powiązanej ze złotem, określanej mianem „azjatyckiej waluty bezpiecznej przystani”, z którą często mają do czynienia chińskie przedsiębiorstwa prowadzące działalność zagraniczną – baht tajski.

Czym właściwie jest baht tajski? W tym roku baht osłabił się wobec dolara amerykańskiego o 3,7%, zajmując pozycję w środku stawki najważniejszych walut Azji Południowo-Wschodniej; jednak w zeszłym roku baht zyskał wobec USD aż 9%, znajdując się na drugim miejscu (zaraz po malezyjskim ringgicie).

Jak zrozumieć zmienność bahta w ostatnich dwóch latach?Istotną wskazówką jest to, że naprawdę jest silnie powiązany ze złotem.

Dlaczego kurs bahta jest tak silnie powiązany ze złotem? Tajlandia nie jest czołowym producentem złota, ale wolumen handlu złotem oraz prywatne zasoby tego kruszcu w kraju są bardzo duże. Statystyki pokazują, że średnio na obywatela przypada ok. 45 gramów złota, z czego zdecydowana większość to prywatne zasoby. Pośród krajów rynków wschodzących, zasoby złota w przeliczeniu na mieszkańca są w Tajlandii wyższe niż w Turcji, Indiach czy Chinach.

Warto jednak pamiętać, że status bahta jako waluty bezpiecznej przystani nie jest jednoznaczny. W porównaniu z innymi walutami powiązanymi ze złotem (jak frank szwajcarski), funkcja bahta jako waluty bezpiecznej przystani nie jest czysta. W ostatnich latach dynamicznego wzrostu cen złota, baht i tak ustępował frankowi szwajcarskiemu. Mówiąc wprost: baht, choć jest silnie powiązany ze złotem na poziomie finansowym, na poziomie fundamentalnym ma pewne słabości i punkty krytyczne.

Jakie są fundamentalne słabości bahta? Przede wszystkim dwie:

Pierwszą jest niewystarczający poziom odbudowy branży turystycznej. Turystyka jest najważniejszą gałęzią gospodarki Tajlandii – jeżeli uwzględnić hotele, gastronomię i inne sektory powiązane, cała turystyka stanowi ponad 20% PKB tego kraju. Jednak liczba przybywających turystów nadal nie powróciła do poziomu sprzed pandemii, kiedy to rocznie odwiedzało Tajlandię 40 milionów osób. Wynika to w dużej mierze z konkurencji państw sąsiednich (jak Singapur, Malezja), a także z pewnych wewnętrznych problemów branży turystycznej (np. kontrowersje związane z oszustwami na turystach)…

Drugą jest silna zależność Tajlandii od importu energii. W Azji Południowo-Wschodniej niektóre kraje są eksporterami energii netto, inne jej importerami netto; Tajlandia należy do tych drugich. Zależność Tajlandii od importu ropy naftowej sięga aż 94%, a krajowe rezerwy ropy są niewielkie, zatem wzrost cen surowca osłabia odporność gospodarczą Tajlandii…

Jak można przewidywać notowania bahta w przyszłości?

Z jednej strony, powiązanie ze złotem sprawia, że kurs bahta zwykle nie jest bardzo słaby. W tym roku (zwłaszcza po chińskim Nowym Roku) złoto znajduje się w fazie konsolidacji po dużych wzrostach. Uważam, że złoto wyceniane na poziomie 4400–4500 dolarów uwzględnia już większość czynników ryzyka, choć środki spekulacyjne wciąż odpływają, a sytuacja na rynku jest „cienka”. Jednak pod wieloma względami złoto na obecnym poziomie prezentuje wartość inwestycyjną…

Z drugiej strony, fundamenty bahta pozostają słabe – chodzi przede wszystkim o problemy branży turystycznej, wstrząsy wywołane cenami ropy itp. Poza tym, stopa procentowa (1%) w Tajlandii należy do najniższych w Azji Południowo-Wschodniej, co zwykle nie sprzyja stabilności waluty. Moim zdaniem fundamenty bahta są mocniejsze niż wietnamskiego donga czy indonezyjskiej rupii, ale słabsze niż ringgita malajskiego – czyli znajdują się na średnim poziomie.

Podsumowanie dzisiejszych rozważań:

1, Wśród walut Azji Południowo-Wschodniej baht wyróżnia się powiązaniem ze złotem i jest określany jako „azjatycka waluta bezpiecznej przystani”. Jednak funkcja bahta jako waluty bezpiecznej przystani nie jest jednowymiarowa, a w porównaniu z frankiem szwajcarskim – jest słabsza.

2, Z fundamentalnego punktu widzenia, baht ma dwa główne słabe punkty: 1) Niski poziom ożywienia turystyki po pandemii, poważnie konkurencyjny wpływ krajów sąsiednich i wtórnie osłabiona dynamika gospodarcza; 2) Struktura energetyczna Tajlandii jest dość krucha, uzależnienie od importu ropy bardzo duże, przez co waluta jest mniej odporna na wstrząsy.

3, Spoglądając wprzód, moim zdaniem powiązanie bahta ze złotem chroni go przed nadmiernym osłabieniem, jednak permanentne słabości fundamentów nie pozwalają osiągnąć mu silnego, samodzielnego trendu. Wygląda jak waluta bezpiecznej przystani, lecz w rzeczywistości nią nie jest – to normalny stan bahta.

Linki do serii: