Cena ropy napędza inflację, osłabienie zatrudnienia ogranicza podwyżki stóp procentowych – złoto korzysta z obu stron

W tym tygodniu złoto w rzadki sposób jednocześnie skorzystało z dwóch przeciwstawnych sił makroekonomicznych: ceny ropy gwałtownie zmieniały się wokół sytuacji w Iranie, ciągle podsycając oczekiwania inflacyjne i zapewniając zapotrzebowanie na zabezpieczenie wartości, natomiast zaskakująco słabe dane o zatrudnieniu wstrząsnęły rynkiem, znacząco uderzając w oczekiwania względem podwyżek stóp Fed, co dodatkowo obniżyło dolara i rentowności obligacji rządowych, otwierając przestrzeń dla wzrostu cen złota. Obie siły nałożyły się na siebie, wywołując najlepszy tygodniowy wynik złota od siedmiu miesięcy.

W piątek Biuro Statystyki Pracy USA opublikowało dane, iż Liczba miejsc pracy poza rolnictwem w USA w lipcu niespodziewanie zmniejszyła się o 23 tys., znacznie poniżej oczekiwań rynku, które zakładały wzrost o 80 tys., a dane z poprzednich miesięcy również zostały znacznie zrewidowane w dół. Po tej informacji prawdopodobieństwo podwyżki stóp przez Fed we wrześniu spadło gwałtownie z około 55% do ok. 40%, rentowności obligacji szybko spadły, dolar osłabił się, a złoto wzbiło się na najwyższy poziom od dwóch miesięcy.

Jednocześnie napięcia geopolityczne wokół cieśniny Ormuz spowodowały silne wahania cen ropy – Brent powrócił chwilowo powyżej 83 dolarów za baryłkę. Każda zmiana ceny ropy o 10 USD bezpośrednio przekłada się na oczekiwania inflacyjne, wpływając tym samym na decyzje Fed, rentowności obligacji oraz wyceny aktywów. Ta logika sprawia, że złoto pełni funkcję bezpiecznego aktywa przy wzroście inflacji i korzysta na łagodnych oczekiwaniach w przypadku słabszego zatrudnienia, tworząc "podwójny zysk".

Warto zwrócić uwagę, że równocześnie rośnie popyt na ETF – od 20 lipca zasoby złota w ETF-ach wzrosły o ok. 24 tony, co wskazuje, że fundusze instytucjonalne ponownie uwzględniają złoto w swoich portfelach.

Dane o zatrudnieniu uderzają w oczekiwania podwyżek stóp. Złoto korzysta z logiki łagodzenia polityki

Największy szok makroekonomiczny tego tygodnia pochodził z piątkowego raportu zatrudnienia poza rolnictwem.Lipcowa liczba miejsc pracy poza rolnictwem niespodziewanie spadła o 23 tys., podczas gdy oczekiwano wzrostu o 80 tys., a wcześniejsze dane również zostały zrewidowane w dół, co zaskoczyło rynek.

Reakcja rynku była szybka i gwałtowna. Rentowności obligacji mocno spadły, dolar się osłabił, giełda wzrosła, a inwestorzy szybko wycofali się z zakładów na podwyżkę stóp we wrześniu przez Fed. Przed raportem prawdopodobieństwo podwyżki stóp wynosiło ok. 55%; po publikacji liczba ta gwałtownie spadła do 40%.

Ponadto oczekiwania na podwyżki stóp w roku 2026 skurczyły się do zaledwie jednej.

Kluczowe pytanie rynkowe uległo zmianie – nie jest już nim to, czy Kevin Warsh, przewodniczący Fed, będzie ponownie zaostrzał politykę w przyszłym miesiącu, lecz czy obecny rynek pracy jest w stanie wytrzymać dalsze podwyżki stóp.

Dla złota ten łańcuch logiczny jest bezpośredni i przejrzysty: Spadek oczekiwań podwyżek stóp → spadek realnych rentowności obligacji → niższy koszt alternatywny trzymania złota → wzrost cen złota.

W środę złoto wzrosło jednego dnia o ponad 4%, co oznacza największy jednodniowy wzrost od lutego tego roku, pojawiła się widoczna dywergencja wobec wzrostu realnych rentowności w tym samym okresie, co pokazuje, że siła zakupów wykracza poza tradycyjne ramy wyceny.

Gwałtowne wahania cen ropy. Narracja inflacyjna daje złotu dodatkowe wsparcie

Jeśli dane o zatrudnieniu zapewniły złotu "logikę łagodzenia polityki", to zawirowania na rynku ropy dostarczyły złotu "logiki inflacyjnej".

W tym tygodniu ceny ropy gwałtownie zmieniały się przy każdej informacji dotyczącej sytuacji w cieśninie Ormuz.W poniedziałek pojawiła się nadzieja na odnowienie kontaktów dyplomatycznych między USA a Iranem i ceny ropy gwałtownie spadły; następnie urzędnicy Iranu dyskutowali nad ustawą ograniczającą przepływ statków USA, Izraela oraz innych "wrogich" państw przez cieśninę Ormuz, a dodatkowe działania bojowników Huti oraz doniesienia o potencjalnych atakach na Arabię Saudyjską spowodowały szybki wzrost cen – Brent powrócił ponad 83 USD za baryłkę, a WTI oscylował wokół 78 USD.

Wpływ wahań cen ropy na rynek makroekonomiczny znacznie wykracza poza sektor energetyczny. Powszechnie uważa się, że każda zmiana ceny ropy o 10 USD bezpośrednio przełoży się na oczekiwania inflacyjne, a następnie na ścieżkę polityki Fed, rentowności obligacji oraz mnożniki wyceny akcji. To oznacza, że cieśnina Ormuz stała się jednym z największych globalnych makro-opcji.

W tym kontekście funkcja złota jako zabezpieczenie przed inflacją jest w pełni aktywowana. Gdy wzrost cen ropy wywołuje obawy o inflację, wzrasta zapotrzebowanie na złoto jako zabezpieczenie wartości; a gdy ceny ropy spadają wraz z postępami dyplomatycznymi, presja inflacyjna chwilowo słabnie, ale złoto zdążyło zgromadzić wystarczający impet zakupowy podczas wcześniejszych wzrostów.